در این پست میخواهم تعدادی از نقاشی های رنگ روغنی را که در اوقات فراغت کشیده ام اینجا بگذارم. قبلا هم نمایشگاهی از کارهای رنگی و روغنی ام  در سالن دوم زیر زمین خانه مان برگزارشده بود که طبق نظر منتقد صاحب نام، یاسر سعیدی های نیاز، در جلب اقشار مختلف مخاطبان از قبیل سوسک و موش و باقی حشرات موذی بسیار موفق از کار درآمد. کارهایی که در این پست مشاهده می فرمایید همگی به صورت فرسک در قطع 1.5 در 3.95 مایل مربع کارشده اند و همه در ارتباط با یک شخصیتی تخیلی هستند که مانده ام اسمش را بگذارم مونا یا لیزا؟ بعضی ها پیشنهاد داده اند که اسم شناسمه ای اش را بگذارم مونا و توی تابلو صدایش کنم لیزا. اما فعلا تا تکلیف اسمش را معلوم کنم اسمش را گذاشته ام مونا تا بعد چه پیش آید؟

برای دیدن کل مطلب و باقی عکسها به ادامه مطلب مراجعه کنید.

پانوشت: این پست در واقع حاوی همان مضمون پست قبلی است اما به صورتی که بیشتر شبیه طنز باشد تا هجو!

فکر کنم این جمله از وودی آلن باشد: عشق تنها جنگی است که آدم با  دشمنش در یک تختخواب میخوابد! این جمله طنز تصویرکننده  یکی از مهمترین چالشهای بشریت در طول تاریخ است: چالش بین زن و مرد  یا زنانگی و مردانگی. هر چند ساختار شکنان خواستند این تضاد و تقابل مرد-زن را بشکنند اما این تقابل همچنان پابرجاست و پیشرفتهای چشمگیر زنان در دهه های اخیر این تقابل را پررنگ تر کرده و دامنه این جنگ را به تمام عرصه ها (اقتصاد، سیاست، مذهب، علم و ورزش) کشانده است. با این حال درکنار بحثهای فنی و فلسفی این جنگ جهانی،  آنچه که امروز در کشور ما در این رابطه جریان دارد بیشتر شبیه به نوعی کل کل است تا جنگ و قضیه اش مثل آن دو نفریست که در خیابان قیطریه دعوایشان شده و یکی این ور خیابان و دیگری آن ور خیابان فقط به هم فحش میدهند و آخر سر هم به صلوات و روبوسی و چاکر شما مخلص شما ختم میشود!

اینها را گفتم که بگویم مدتی است که به طور مرتب از طریق ایمیل یا گشت زنی در وب به تکه طنزی میرسم از همین نوع کل کل ها . که در آن یک فقره خانم لابد بامزه ای مقداری طنز از خودشان در کرده اند و زیرش هم نوشته اند "در ضمن من هیچ قصدی نداشتم". حتما باقی خانمها هم میروند و میخوانند و نخودی نخودی میخندد. امروز که یک بار دیگر این طنز برای من ایمیل شد، کفری شدم و گفتم جوابی بنویسم برای این جماعت طناز از همان ژانر طنز "در ضمن من هیچ قصدی نداشتم"!

اما بعد که این مطلب را گذاشتم مقدار منتابهی الفاظ رکیک و تهدید به قتل درقسمت نظرات خصوصی ردیف شد. دیدم اگه کار این طوری بالا بگیرد کار بیخ پیدا میکند در راستای یک چرخش قبلا استفاده شده ادعا میکنیم: "که آن مطلب را شرق در مورد من نوشته و من فقط تکذیبش نکردم!". مطمئنم دست ایادی استکبار و ارباب رسانه ای اش در این کار بوده است. بنابراین ضمن برخورد شدید الحن با خاطیان این امر که در آینده ای نزدیک مشخص خواهند شد از همینجا اعلام میکنیم که "الیوم، نوشتن هر مطلب چیپ در این مکان، بای نحو و کان، در حکم محاربه با امام زمان است." . خاطر عزیزان جمع که زین پس در این وبلاگ تنها نوشته های فلسفی نیچه و راسل منتشر خواهد شد!

در همین راستا و به منظور ماست مالی کردن مطالب نوشته شده قبلی، در ادامه این پست به نقاشی های فرستاده شده ای که همینک بدستمان رسیده است می پردازیم.

محدثه جان. اولا از همین الان عادت نکن که نامحرم وارد کارهایت کنی ثانیا فکر کنم اصلا نمیدانی که چه خوردنی هایی برای پسرها ضرر دارد. برای خانمها خیلی از خوردنیها قدغن است. از مامان بپرس که الان توی چه رژیمی است و از آن نقاشی بکش!

عزیزم هرگز به مامان یا خاله ها و عمه ها نگو که این خانمها را از روی آنها کشیدی چون خانمهای تو تصویر خیلی چاق هستند و ممکن است تنبیه شوی! اگر دوست داری شکلات جایزه بگیری یواشکی به مادرت بگو از روی عمه هایت کشیدی. بعد یک یواشکی تر به بابا بگو که از روی خاله ها کشیدی.

اگر به این جور نقاشی کشیدن هایت ادامه بدهی حتما یک کاره ای میشوی.

علی جان این قدر ماهواره و افتتاحیه المپیک و جام جهانی را کنار بابا نگاه نکن. ضرر دارد

حسن جان. خیلی ممنون که هرچه تکنولوژی در فیلمهای خارجی دیده بودی یک جا در این نقاشی جمع کردی. کارهای تخیلی خوب است اما کارهای رئال هم  بکش!

عزیزکم. تا میتوانی از این خانه ها بکش و از زندگی در نقاشیهایت لذت ببر. این جوری به سلاحی مجهز میشوی که در بزرگسالی بتوانی درد اجازه نشینی را تحمل کنی.

گلم. از الان تو این خطها نیفت. این کارها آخر وعاقبت ندارد!

پانوشت: دوستان دیگری هم که دوست دارند نقاشی هایشان در این وبلاگ معظم منتشر شود، پس از ارائه کتبی رضایت ولی میتوانند آنها را به آدرس ایمیل خودم ارسال کنند. لطفا در صورت دزدیدن آثار دیگران کمی خلاقیت نشان داده و تابلو بازی در نیاورید!

در عنفوان جوانی، چنانکه که افتد و دانی،  با شاهدی سری وسری داشتم. دیدمش لب فروبسته و دهن هشته. عطایش را به لقایش بخشیدم و در دم این بیت از لسان الغیب بخواندم: برو برو دیگه تو رو نمی خواهم. دیگه دیگه نمیخواهم ببینمت!

پانوشت: تصویر این پست بریده ای از یکی از کاریکاتورهای آقای نیک آهنگ کوثر.